hoe krijg ik mijn kind aan het eten

Dooreten! En een beetje snel! Mama heeft niet voor niets een uur in de keuken gestaan! Het is en blijft vaak een gezeik uitdaging. Hoe krijg ik mijn kind aan het eten?  

 


Hoe krijg ik mijn kind aan het eten? 100% zeker met een legerpak en een moddermasker.


 

Er gaat een noodgeval plaatsvinden, mijn kind is niet van plan om te gaan eten vandaag. Dat heeft ze mij met 1 blik laten zien toen ik vertelde dat er vandaag sperziebonen op het menu staan. Voor deze noodgevallen ben ik voorbereid. Ik loop naar mijn kledingkast want daarin hangt mijn legerpak. Dat legerpak trek ik aan wanneer ik indruk moet gaan maken op mijn kind. Nu dus. Om nog wat extra indruk te maken heb ik ook moddermaskers. Met mijn vingers veeg ik twee modderige strijd strepen over mijn wangen. Als ik indruk wil maken moet ik er indrukwekkend uitzien. Even in de spiegel kijken voor de laatste controle. Check, ik zie eruit als een bad ass mama die deze strijd gaat winnen! Brullend maak ik nog een paar oer geluiden om mezelf wat meer op te peppen en dan ben ik er helemaal klaar voor! Ik voel het! Vandaag ga ik deze strijd winnen, mama – dochter 1-0.  

 


Emotionele chantage, omkoping en charmes. Ik trap er niet in, of wel?


 

Ik moet mij niet vergissen in de tegenstander. In de tijd dat ik mijzelf klaarmaakte voor de strijd, heeft zij zich voorbereid op haar strategieën. Sterker nog, dit was ze natuurlijk al aan het voorbereiden vanaf het moment dat ze hoorde dat we sperziebonen zouden gaan eten. Die meid zet zonder enige moeite emotionele chantage, omkoping en haar charmes in. Daar heeft ze echt kwaliteiten zitten. Maar ik verwacht, als ik een groep mensen 40x kan laten opdrukken terwijl ze dat niet willen, dat ik in dat schattige bekkie van die meid ook wel een aantal groentes naar binnen zou kunnen krijgen, toch?  

 


De staredown is begonnen, bij boksen net zo belangrijk als voor het avondeten.


 

We gaan aan tafel zitten en kijken elkaar aan. De rest van het gezin vraagt zich af of carnaval begonnen is, maar mijn dochter weet precies waarom ik mij verkleed heb als militair! Mijn looks zijn zo intimiderend dat ze even twijfelt om zonder problemen te gaan eten. Maar nee, te mooi om waar te zijn, ze begint met haar eerste troef en zet emotionele chantage in. “Mama maakt ook nooit eens een keer wat lekkers!” Boehoe! Hier was ik op bedacht, ik voel me niet schuldig en ik zwicht niet! Na een paar minuten begon ze met omkoping. Als ze niet hoefde te eten, zou ze de rest van de week wel eten! Klinkt verleidelijk, 1 dag niet eten en 6 dagen wel. NEE! Niet in trappen! Consequent blijven!  

 


De laatste en beste troef, haar charmes. Zou zij gaan winnen?


 

Ze zit plotseling heel kalm op haar stoel en draait een kwartslag naar mij toe, kijkt me zielig aan en zegt verder niks. Dit is écht de beste troef die zij heeft. Zowel mijn moederhartje als mijn militaire brein zijn hier slecht op getraind. Ken je die grote schattige ogen van de gelaarsde kat? Die ogen heeft zij nu ook en ik zwicht. Ik verander hierdoor van een bad ass militair met stoere moddermasker strepen naar een zacht gekookte meditatie goeroe die haar charmes niet kan weerstaan. Ik geef de strijd op omdat haar zielige grote mooie ogen mij dwingen om de strijdbijl te begraven. Weer een avond slecht gegeten. Hoe krijg ik mijn kind aan het eten? Op deze manier dus niet. De uitslag van de strijd is duidelijk, moeder – dochter 0-1.

Eten is niet haar grootste interesse en bij mij toevallig wel. Hier kan je lezen waarom je sommige interesses nou eenmaal niet deelt met je kind en of dat erg is. Hoe krijg jij je kind aan het eten? 

 

Photo by Sammy Williams on Unsplash 

Spread the love

Je houd misschien ook van..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *